ve bir masaldı hayat okundu, dinlendi, unutuldu

Hüznün adı Eylül

Tue, 01 Jan 2008 16:10:00 +0200

Eylüldür hüzün mevsimi

Gece yalnızlığa açmış koynunu

Ve çoktan yarılamış yolunu

Hafif bir rüzgar var dışarda

Bir tutuyor bir üfürüyor soluğunu

Eylüldür hazan mevsimi

Geçer Dirim ...

Mon, 26 Nov 2007 09:14:00 +0200

Ey benim tatlı zehirim

Resimleri yaktım bugün bilesin

Usumdaki sesini saldım korulara

Geçsin diye dem

Geçsin diye dirim

Geçsin diye kederli günler

Bundan sonrası hazandır tekmili mevsimlerin

Billur rüzgarlar uğurlarken günbatımlarını

Ve revnaklarını cömertçe dağıtırken çolpan

Bilmediğin nehirlerin debilerinden akacağım

Duymadan kalbimin gümatımlarını

Ama ağlamayacağım haylaz çocuklar gibi

Öldürür Adımların...

Sun, 25 Nov 2007 23:52:00 +0200

Düşünürüm. Sevdiklerinden, doğup büyüdüğün topraklardan çok uzak bir İklimdesin. Akşam olur, kapanırsın dört duvara. Sesin yankısını yitirtir leylim leylim. Halini bir soran olur mu, sesini bir duyan... Kıvrılır yüreğinin içine büzülürsün bir köşede. Sızılarını kasıklarında dindirmek istercesine…Geldiğin yerler gelip çakılır mı usuna…Kimseler görürmü gözlerinden çağıldayan yalnızlığı bilemem…Belki çok geçmeden geldiğin yollarıda unuttun…Gagası samansarısı bir güvercin yavrusu gibi…

Sonra büyüdün yavaş yavaş…Caddeleri, sokakları, duvarları yabancıl bir ülkede. Bir dost aradın kimi zaman, bir el sımsıcaklığı… Elini uzattın elin havada kaldı. Gözlerin tavanda sözlerin ağzında çaresiz. Berdeham bir ince sızı, gelip çöreklendi kalbinin tam orta yerine. İşte o zaman ne kadar özlem varsa harlandı yüreğinde. Oturup ağlamak istedin belki şöyle doya doya. Ama akmadı bir tek damla yaş bile gözlerinden yüreğinin ağladı sadece…Yüreğinle beraber geçmişin de çocuksu gözlerinde solup gitti belkide... Herşeye kırgın, kızgın, yorgun büyüdün. Bir o kadar da yaralı….

Trilyeden bir günce

Sun, 18 Nov 2007 21:45:00 +0200

Ölürsem....

Sal beni şu beyaz köpükler arasına
şu hırçın dalgaların sesine dedim ...
Yurdagül ablanın kıl çadırına asılı,
o çıngırak ezgilerinde kaldı bir elim...
O günlerden beri...

Müzmin ellerinde;

Gurbetkuşuma

Sat, 17 Nov 2007 04:15:00 +0200

Soluk birsam kaldı senden tüm hatıra

Oda yıkık

Oda viran

Oda darmadağın

Oda talan

Dokunaklı

Yorgun bir hallacın çırptığı

Mavi

Thu, 15 Nov 2007 16:10:00 +0200

Yirmidokuz Haziran

Dilimde pelit kekresi

Ucunda şeytan ısırığı gibi birşey

Dudağımdan sızan sıcacık kan

Durmadan dönüyor yelkovan

Sevişen iki genç kimdi diyor savcı

Yüreğimin ucunda bir hırçın sancı

Kızıl saçlı kadın neyindi ismi ney

Ben nerden tanıyayım hakim bey

Yoz...

Wed, 24 Oct 2007 16:51:00 +0300

Hanginizin elleri kirlenmemiş bir göktür sanki
Neden böyle kibirlisiniz bir o kadar sevimsiz
Kar altında yanarken ufacık bedenler kaldırımlarda
Siz alem yapar
Şampanya patlatırdınız
Mükellef sofralarınızda
Sahi siz nesiniz
Hangi evrimle geldiniz dünyamıza
Alınmazları aldınız
Satılmazları sattınız
Girdiniz kanımıza .....
.. ( devamı )

Ha varsın ha yoksun...

Mon, 22 Oct 2007 14:11:00 +0300

Eskisi gibi güzel esmiyor
Saçlarımı savurduğum deli rüzgar
İçimdeki çocuksa
Öldü nasıl olsa
Başın sağolsun
Kırmızı çizmeleri kucağında
Gayrı uyanmayacak bundan sonra
Hiçbir bayram sabahına
Rüyalarım girift
Böler uykularımı bin yerinden ifritler
Ölümle ayrılık arası buruk bu tat
Bırak yaksın genzimi bütün zamanlar
Sayki Kumla sahilinden kopardığın yosun
Yada o son akşam
Kırıp attığın bir kibrit çöpüyüm
Hadi git sakın dönme ardına
Gelmişse vakit
Ha varsın ha yoksun...

22.10.2007
.. ( devamı )

Yokluğunun Çın Çını

Fri, 05 Oct 2007 16:34:02 +0300

Pencerenin pervazında beyaz ellerin

Gideceğin gün gibi sanki

Gitmem lazım diyordun

Cama değen kar tanelerini seviyordun arada…

Kuzey rüzgarlarına aldırmadığın o akşam

Ah gideyim dediğin o akşamı bir unutsam

Arada bir kar tanelerini seven ellerini

Kehribar saçlarının tellerini....

Ayakkabılıkta tokalı terliklerini bıraktın

Askılıkta çiçekli eşarbını

Gardropta emprime eteğini

Cizreden getirdiğim nakışlı aynanı birde...

Sanki hiç durmadın

Şu kapı eşiğinde

Hiçbir akşam beklemedin

Dönüş saatimi sabırla

Bişeyler

Wed, 03 Oct 2007 11:45:00 +0300

Üç Ekim İkibin yediye ramak var
Son perdesi bir yokoluş hikayesinin bu şiir

Ölümle yokluk arası bir burukluk yüreğimde

Ben hakir ben fakir
Birşeyler var benden yiten birşeyler….

Gecenin bu vaktinde
El alem kaçıncı uykusunda kim bilir
Kim bilecek kaçıncı tren bu
Hiçbir istasyona uğramayan
Duraklamayan kaçıncı düş trenim bu
Alıp seni götüren…………

İşte bir yıldız daha kayıyor gökkubeden
Bu bizim yıldızımızdı belkide
Çakılıyor bir yerlere
Yıldızmıdır dağılan yoksa benmiyim
Yerdeki senleri topluyorum bir bir
Ellerim kanıyor
Yüreğimin üstüne basıyorum
Isıtıyorum kırmızı
Birşeyler var birşeyler
Kim yazdı bu alınyazımızı……….

Zaman akıp gidiyor bir çağlayan
Üşüyorum yüreğim üşüyor
Minnacık bir serçe konuyor çalılıklara
Sus pus olmuş ürkek
Belliki oda üşümüş tir tir titriyor
Birşeyler var birşeyler
Beni bitiriyor……….

Gün ışıyor sanırım sabah oluyor
Pembe panjurlu evimiz yine kayboluyor
Birşeyler var ortadan bölen bişeyler
Seni benden alıp götürüyor bu şeyler....
.. ( devamı )