Bişeyler
Üç Ekim İkibin yediye ramak var
Son perdesi bir yokoluş hikayesinin bu şiir
Ölümle yokluk arası bir burukluk yüreğimde
Ben hakir ben fakir
Birşeyler var benden yiten birşeyler….
Gecenin bu vaktinde
El alem kaçıncı uykusunda kim bilir
Kim bilecek kaçıncı tren bu
Hiçbir istasyona uğramayan
Duraklamayan kaçıncı düş trenim bu
Alıp seni götüren…………
İşte bir yıldız daha kayıyor gökkubeden
Bu bizim yıldızımızdı belkide
Çakılıyor bir yerlere
Yıldızmıdır dağılan yoksa benmiyim
Yerdeki senleri topluyorum bir bir
Ellerim kanıyor
Yüreğimin üstüne basıyorum
Isıtıyorum kırmızı
Birşeyler var birşeyler
Kim yazdı bu alınyazımızı……….
Zaman akıp gidiyor bir çağlayan
Üşüyorum yüreğim üşüyor
Minnacık bir serçe konuyor çalılıklara
Sus pus olmuş ürkek
Belliki oda üşümüş tir tir titriyor
Birşeyler var birşeyler
Beni bitiriyor……….
Gün ışıyor sanırım sabah oluyor
Pembe panjurlu evimiz yine kayboluyor
Birşeyler var ortadan bölen bişeyler
Seni benden alıp götürüyor bu şeyler....
Konu: ...
Siz nereden çıktınız?
Ne iyi ettiniz de blogumu ziyaret ettiniz. Çok etkilendim okurken sizi, hoşgeldiniz, hoşgeldiniz...
Bağlantı »